Izmir kurtuldu, çok tatlı bir yorgunluk üstlerinde.. Ankara’ya hareket edecekler. Trene binerler kompartımana
çekilirler. Ertesi gün kompartımanin kapısını çalar yaveri. Açar yorgun, bitkin, kravatını yıkamaktadır Atatürk.
Yaveri: “Paşam bu ne hal? hiç uyumadınız herhalde.. Niye böylesiniz” der. “Ya çocuk.. Kompartımanıma yastıkla battaniye koymayı unutmuşsunuz. Kolumu yastık yaptım, ağrıdı, setremi yastık
yaptım, üşüdüm. Bende uyumadım kalktım” der. Yaveri: “Aman Paşam! Birimize haber vereydiniz hemen size bir yastıkla  battaniye getirirdik” der. Ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan’ın verdiği tarihi cevap…. Der ki…:
“Geç farkettim, hepiniz en az benim kadar yorgundunuz.Hiçbirinize kıyamadım. Önemli olan benim uyumam değil,milletimin rahat uyuması”.

O Şimdi Ebedi uykusunda,ya biz ne zaman kalkacağız bu kan uykularından?

30 Ağustos Zafer Bayramı Kutlu Olsun.